1670

Hayatın o koşturmacası içinde ruhumu canlandıracak, beni heyecandan sürükleyecek dinamik bir macera ararken, bu yapımın durağan ve kendi etrafında dönüp duran kurgusu beni adeta dipsiz bir sessizliğe hapsetti. Olay örgüsünün o kadar yavaş ve aksiyondan uzak bir melankoliyle ilerlemesi, her bölümde içimdeki o hareketlilik arzusunu biraz daha söndürdü ve beni bitmek bilmeyen bir durağanlığın kollarına bıraktı. Keşke sahneler arasındaki o boşluklar daha hızlı, daha heyecanlı çatışmalarla dolsaydı da ekran başında geçen saatlerin ardından geriye sadece bu buruk zaman kaybı hissi kalmasaydı.