Fare Avcısı

Filmin solgun ve boğucu renk paleti, çocukluğun kaçınılmaz çürümesini yansıtırken, ağır ilerleyen senaryo bizi kurtulması imkansız bir yoksulluk ve suçluluk bataklığının içine hapsediyor. Kurgudaki parçalı yapı, kaybolmuş bir çocuğun kopuk anılarını andırıyor; uçup giden kısa güzellik anlarını çöp yığınlarıyla dolu sokakların soğuk gerçekliğiyle sarsıcı bir biçimde birleştiriyor. Hikaye sessiz bir trajediye doğru evrildikçe, atmosferin sunduğu o yoğun keder duygusu, izleyicinin ruhunda kahramanın sessiz ve ağır yalnızlığını iliklerine kadar hissettiren derin bir iz bırakıyor.