Pornostar

Toshiaki Toyoda’nın yarattığı o tekinsiz Tokyo sokakları, neon ışıklarının çiğliği ile birleştiğinde izleyiciyi görsel bir huzursuzluğa mı hapsediyor yoksa estetik bir şiddetin kapılarını mı aralıyor? Kadrajın her bir karesine sızan o kaotik ve boğucu atmosfer, yönetmenin toplumsal yozlaşmayı anlatma biçiminde basit bir fon mu, yoksa anlatının kendisini şekillendiren bir başrol oyuncusu olarak mı kurgulanmış? Görselliğin bu denli sert ve tavizsiz bir tercihle sunulması, izleyicinin karakterle kurduğu bağı güçlendirmek yerine, o mesafeyi daha da keskinleştirerek filmin nihilist duruşunu mu pekiştiriyor?